Yaşlı Kızılderili reisi kulübesinin önünde torunuyla oturmuş, az ötede birbiriyle boğuşup duran iki köpeği izliyorlardı. Köpeklerden biri beyaz, biri siyahtı. Oniki yaşındaki çocuk kendini bildi bileli o köpekler dedesinin kulübesi önünde boğuşup duruyorlardı. Dedesinin sürekli göz önünde tuttuğu, yanından ayırmadığı iki iri köpekti bunlar. Çocuk, kulübeyi korumak için bir köpeğin yeterli olduğunu düşünüyor, dedesinin ikinci köpeğe neden ihtiyacı olduğunu ve renklerinin neden illa da siyah ve beyaz olduğunu anlamak istiyordu artık.
O merakla, sordu dedesine. Yaşlı reis, bilgece bir gülümsemeyle torununun sırtını sıvazladı.
“Onlar” dedi, “benim için iki simgedir evlat.”
“Neyin simgesi” diye sordu çocuk.
“İyilik ile kötülüğün simgesi. Aynen şu gördüğün köpekler gibi, iyilik ve kötülük içimizde sürekli mücadele eder durur. Onları seyrettikçe ben hep bunu düşünürüm. Onun için yanımda tutarım onları.”
Çocuk, sözün burasında, mücadele varsa, kazananı da olmalı diye düşündü ve çocuklara has bitmeyen sorulara bir yenisini ekledi:
“Peki”, dedi. “Sence hangisi kazanır bu mücadeleyi?”
Bilge reis, derin bir gülümsemeyle baktı torununa:
“Hangisi mi evlat?
Ben hangisini daha iyi beslersem!”
« Çatlak Kova |
Kendine iyi bak »
Yorumlar
Bu Yazı Hakkında
İdealistGenc üzerinde şu anda okumakta olduğunuz 'İçimizdeki Köpekler' isimli yazı 18 Haz 2007 tarihinde, saat: 02:55 'de idealistGenc tarafından gönderilmiş ve toplam 225 defa okunmuştur.
Benzer yazıları Kıssadan Hisse kategorilerinden okuyabilirsiniz. Yazar ile irtibat kurmak için email gönderebilirsiniz. Yazıya yorum yapabilir ya da yapılan yorumları RSS 2.0 ile takibe alabilirsiniz.
Eklenen Son Yazılar
Yapılan Son Yorumlar
- esra bilge: Bu sergiyi açıkçası dört göazle...
- idealistGenc: Bu kondaki kitap değil ki, hem hangi...
- vildan demircioğlu: meraba ben sizin yazınıza yorum...
- canan: yaaaaaaaaaaaaaaaaa bu ne yaaaaaaa hiç bir şey...
- pınar: hani resim nerde kandırıkçılar.hhhhhhhhhhhh
Bağlantılar