Bir zaman çok zengin bir adam, çocuklarına şöyle vasiyette bulunur:
Ben ölüp yıkanınca, şu eski çoraplarımı ayağıma geçirin, ben bunlarla gömülmek istiyorum.
Vakit saat gelir bu zengin vefat eder.
Cenaze yıkandıkdan sonra oğulları çorapları alıp getirirler:
Babamızın vasiyeti var, şu eski çorapları ona giydireceğiz, derler.
Cenazeyi yıkayan hoca efendi bunu katiyyen kabul etmez.
Bu sefer müftüye çıkarlar. O da
Dinimizde böyle birşey yok, deyip reddeder.
İster istemez, babalarının vasiyetinden vazgeçmek mecburiyetinde kalırlar.
Cenazeyi defnedip kabirden evlerine dönünce komşularından biri elinde bir mektupla gelir.
Babanız çok önceleri bu mektubu, bana vererek, benim cenazem gömülüp oğullarım eve dönünce kendilerine ver demişti, der.
Mektubu açıp okuyunca, babalarının en son ibretli dersini şu ifadelerle verdiğini görürler:
Evlatlarım, işte gördünüz; eski çoraplarımı bile kabrime götüremedim. Aklınızı başınıza alınız. Ne yapacaksanız hayatta yapıp öbür aleme gönderiniz. Aldanmakta fayda yok.
« Bir Hayır Vardır |
Körlerin Hikayesi »
Yorumlar
Bu Yazı Hakkında
İdealistGenc üzerinde şu anda okumakta olduğunuz 'Eski Çoraplar' isimli yazı 18 Haz 2007 tarihinde, saat: 02:53 'de idealistGenc tarafından gönderilmiş ve toplam 185 defa okunmuştur.
Benzer yazıları Kıssadan Hisse kategorilerinden okuyabilirsiniz. Yazar ile irtibat kurmak için email gönderebilirsiniz. Yazıya yorum yapabilir ya da yapılan yorumları RSS 2.0 ile takibe alabilirsiniz.
Eklenen Son Yazılar
Yapılan Son Yorumlar
- esra bilge: Bu sergiyi açıkçası dört göazle...
- idealistGenc: Bu kondaki kitap değil ki, hem hangi...
- vildan demircioğlu: meraba ben sizin yazınıza yorum...
- canan: yaaaaaaaaaaaaaaaaa bu ne yaaaaaaa hiç bir şey...
- pınar: hani resim nerde kandırıkçılar.hhhhhhhhhhhh
Bağlantılar